Od października do marca wyjścia do ogrodu w wielu przedszkolach stają się loterią. Deszcz, błoto, wcześnie zapadający zmrok i mróz sprawiają, że dzieci spędzają w budynku znacznie więcej czasu niż wiosną. Potrzeba ruchu nie znika jednak razem z dobrą pogodą, a grupa, która przez kilka dni nie miała gdzie się wybiegać, daje to odczuć każdemu nauczycielowi.

Ruch w przedszkolu, kiedy za oknem pada: jak urządzić salę do zabaw na jesień i zimę

Sala to nie tylko miejsce na ławkę gimnastyczną

W wielu placówkach zajęcia ruchowe w budynku sprowadzają się do kilku materacy i piłek rozkładanych w sali zajęć. To lepsze niż nic, ale nie zastępuje swobodnej zabawy, w której dziecko samo decyduje, czy chce się wspinać, czołgać, czy schować w ciasnym kącie. Właśnie tę funkcję pełni wewnętrzny plac zabaw: wydzielona przestrzeń z konstrukcjami, tunelami, miękkimi modułami i kącikami tematycznymi, dostępna przez cały rok.

Nie musi to być osobne pomieszczenie. W mniejszych przedszkolach dobrze sprawdza się część większej sali, oddzielona dywanem w innym kolorze lub niskimi modułami, tak żeby nauczyciel nadal widział całą grupę z jednego miejsca.

Trzy strefy zamiast jednej konstrukcji

Najczęstszy błąd przy urządzaniu sali zabaw to zakup jednej dużej konstrukcji, która zajmuje większość pomieszczenia. Dzieci szybko się nią nudzą, a w czasie zabawy tłoczą się przy jednym wejściu. Znacznie lepiej działa podział na strefy: ruchową z elementami do wspinania i zjeżdżania, sensoryczną z suchym basenem i elementami do dotykania oraz spokojną, w której maluchy bawią się w dom czy sklep.

Taki układ rozkłada dzieci po sali i pozwala każdemu znaleźć coś dla siebie. Nie wszystkie przedszkolaki lubią intensywny ruch, a kącik tematyczny daje im możliwość aktywności na własnych zasadach.

Bezpieczeństwo również pod dachem

Sala zabaw nie jest zwolniona z wymagań bezpieczeństwa tylko dlatego, że stoi w budynku. Urządzenia przeznaczone do stałej instalacji ocenia się według tej samej normy co sprzęt na plac zewnętrzny, a duże konstrukcje z zamkniętymi poziomami i korytarzami mają osobne wymagania dotyczące widoczności, dróg wyjścia i palności materiałów. Pod podestami, z których dziecko może spaść z wysokości większej niż 60 cm, potrzebna jest nawierzchnia amortyzująca, najczęściej w postaci mat piankowych.

Ważna jest też higiena. Sprzęt, z którego codziennie korzysta kilkadziesiąt dzieci, powinien mieć zmywalne pokrycia i zdejmowane pokrowce, a piłeczki z suchego basenu trzeba regularnie wyjmować i myć. Warto to sprawdzić przed zakupem, a nie po pierwszym sezonie infekcji.

Etapami, nie wszystko naraz

Salę zabaw można urządzać stopniowo. Pierwszy rok to strefa ruchowa, kolejny kącik tematyczny, następny elementy sensoryczne. Dostawcy wyposażenia placówek, tacy jak Nowa Szkoła, oferują zarówno rozbudowane konstrukcje z tunelami i basenami, jak i pojedyncze kąciki, z których da się złożyć salę dopasowaną do budżetu.

Sala zabaw nie zastępuje ogrodu, ale dobrze go uzupełnia. Jak połączyć przestrzeń wewnętrzną i zewnętrzną w jedną spójną całość, dobrać sprzęt do wieku dzieci i zadbać o dokumentację, opisuje przewodnik plac zabaw w przedszkolu i szkole. Dobrze zaplanowana przestrzeń sprawia, że jesienne tygodnie przestają być dla grupy czasem przymusowego bezruchu.